Pytanie o elementy na płycie głównej laptopa - HP ProBook x360 11 G3 EE

Oba zaznaczone elementy to diody. D471 (oznaczenie na obudowie L4) to dioda BAT54, natomiast D6035 (oznaczenie na obudowie 403xx) to dioda TVS AZ4024-02S.

Żaden z tych elementów nie jest tranzystorem N-MOSFET. Element D250 (oznaczenie na obudowie C96pJ) to 4-kanałowa dioda ESD AZC099-04SR7G, natomiast element Q203 (oznaczenie na obudowie S15) to P-MOSFET PJS6415.

Bane24 napisal/-a:jest to kondensator jeśli tak to dlaczego żadna z jego nóżek nie jest przwarta do masy?

A dlaczego ma być? To nie jest żadną regułą. Na tej płycie występuje więcej takich kondensatorów, które nie są połączone z masą - chociażby kondensatory szeregowe magistrali SATA czy PCIe. Mają one za zadanie przepuszczać sygnały o określonej częstotliwości i filtrować składową stałą oraz niższe częstotliwości, np. zakłócenia z sieci elektroenergetycznej 50Hz. Dla prądu zmiennego kondensator jest pewnego rodzaju rezystorem - im większa jego pojemność, tym niższa "rezystancja" (a dokładnie: reaktancja pojemnościowa) dla określonej częstotliwości. Określa się ją wzorem: XC=1/(2πfc), gdzie f to częstotliwość w hercach (Hz), a c to pojemność kondensatora w faradach (F). Reaktancja pojemnościowa wyrażona jest w omach (Ω).

Myślę, że powinieneś zacząć od podstaw - skacząc od razu na głęboką wodę, gdy nie umiesz utrzymać się na jej powierzchni, szybko utoniesz. Poczytaj o budowie, zasadzie działania i przeznaczeniu podstawowych elementów elektronicznych (rezystor, kondensator, cewka, dioda, tranzystor) i potem dopiero zabierz się za analizę budowy płyty głównej. Bez podstaw teoretycznych nie ma szans, żebyś w 100% zrozumiał, jak co działa.

Bane24 napisal/-a:Jak mogę dokładnie przetestować kondensatory które znajdują się płycie głównej laptopa bez ich wylutowania ???

Pojedynczy kondensator w układzie można jedynie sprawdzić pod kątem tego, czy nie ma zwarcia między wyprowadzeniami, o ile nie bocznikuje go nic innego (np. uzwojenie transformatora). Zwykle kondensatory są też zgrupowane w danej linii zasilania, a równoległe pojemności się sumują (dla przykładu: kondensatory 100nF, 1µF i 100µF są połączone równolegle, wypadkowa pojemność - mierzona na każdym z tych kondensatorów - wyniesie zawsze 101,1µF). W takiej sytuacji nie będziesz w stanie sprawdzić, czy wybrany kondensator ma poprawną pojemność, dopóki nie wylutujesz go z płyty. Dlatego kondensatory (a ściślej - ich pojemności) mierzy się zawsze poza układem. W tym jednak konkretnym przypadku - jeśli wiesz, że na danej linii są połączone jedynie 3 kondensatory i znasz ich wartości składowe - możesz oszacować, że jeśli pomiar wskaże sumę pojemności wszystkich trzech kondensatorów, to najpewniej wszystkie są sprawne (mają poprawną, niezaniżoną pojemność). Z kondensatorami nie jest jednak tak łatwo - przeważnie mają one dość sporą tolerancję. Kondensatory elektrolityczne o większych pojemnościach (sprawne!) potrafią mieć nawet 20-100% odchyłki od wartości, podanej na obudowie.